تماشای برخط [لینک مستقیم] فیلم «آموزش نحوه استفاده از مفاهیم ضمنی» ( لینک دانلو در ادامه مطلب )

زیرنویس انگلیسی [English Subtitile] ( لینک دانلو در ادامه مطلب )

دریافت نسخه ی pdf این آموزش [2.78 مگابایت] ( لینک دانلو در ادامه مطلب )

حالا که خوب مفاهیم آشکار رو متوجه شدیم، وقتشه که به مفاهیم ضمنی بپردازیم، برای درک بهتر از یه مثال شروع می‌کنیم.

Starting:Intent{ act=android.intent.action.SEND type=image/jpeg ...

android.intent.action.SEND یه مفهوم ضمنیه، که همراه با خودش نوع داده‌ای تصویر از نوع................................

تماشای برخط [لینک مستقیم] فیلم «آموزش نحوه استفاده از مفاهیم آشکار» ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

زیر نویس انگلیسی [English Subtitle] ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

نسخه pdf این آموزش[1.75 مگابایت] ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

تا اینجا یاد گرفتیم که چطور با فعالیت ها (activities) کار کنیم، اگه یادتون باشه برای شروع فعالیت Dovomi از intent استفاده کردیم، کار مفهوم (intent) اینه که یه عنصری از برنامه تون رو فعال کنه.

دو نوع مفهوم (intent) وجود داره، مفاهیم آشکار و مفاهیم ضمنی یا مجازی.

با مفاهیم آشکار، یک عنصر مشخصی از برنامه رو برای فعال شدن تعیین می‌کنیم. مثلا می‌خوایم یه فعالیت(activity) دیگه رو تو برناممون اجرا کنیم، از یه مفهوم آشکار استفاده می‌کنیم که آشکارا به سیستم بگه می‌خوام اون فعالیت رو فعال(اجرا) کنم.

مفاهیم ضمنی (که تو پست بعدی بهش می‌پردازیم) در واقع یک پیام کلی برای سیستم می‌فرستن : که آیا برنامه‌ای در سیستم عامل این گوشی وجود داره که بتونه این مفهوم رو اجرا کنه؟ اگه وجود داشته باشه لیست این برنامه‌ها به کاربر پیشنهاد می‌شه و کاربر یکی رو انتخاب می‌کنه و از این طریق اون چیزی که با مفهوم فرستاده شده (ورودی‌های intent) اجرا می‌شه.

خوب الان می‌خوایم رو مفاهیم آشکار تمرکز کنیم. برای شروع یه پروژه بسازید با دوتا فعالیت (activitie) که تو فعالیت اصلی (main) یه متنی که قابل نوشتن باشه یعنی کاربر می‌تونیه توش متن وارد کنه (از توی Text Fields اولی رو انتخاب کنید) و یه دکمه (برای اینکه به فعالیت دوم بره)، فعالیت دوم هم یه فیلد متنی ساده داشته باشه.(حواستون باشه که فعالیت دوم رو هم تو فایل manifest تعریف کنید).

۲.کاری که با این برنامه می‌خوایم بکنیم اینه که : کاربر یه متنی رو تو فیلد متنی قابل نوشتن می‌نویسه و دکمه رو می‌زنه، فعالیت دوم باز می‌شه و متنی که نوشته بوده رو نشون می‌ده. یعنی می‌خوایم یاد بگیریم اطلاعاتی رو از یه فعالیت به فعالیت دیگه منتقل کنیم.

اول به فایل main.java می ریم و یه مرجع(اشاره‌گر) از دکمه و فیلد متنی می‌گیریم. با نوشتن این کد 

EditText matn =findViewById(R.id.editText1);

یه مرجع از فیلد متنی قابل نوشتن‌مون می‌گیریم. خوب بازهم با ctrl+1 خطاهای برنامه رو درست می‌کنیم. (اینجا کافیه فقط...........................

تماشای برخط [لینک مستقیم] فیلم آموزش «کارکردن با AndroidManifest.xml»( لینک دانلود در ادامه مطلب )

زیرنویس فارسی ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

زیرنویس انگلیسی [English Subtitle] ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

دریافت نسخه pdf این آموزش [1.31 مگابایت] ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

۱.حالا می خوایم یه نگاه دقیق تری روی AndroidManifest.xml داشته باشیم به خاطر اینکه فایل مهمیه و برنامه شما رو برای سیستم اندروید تشریح می کنه، پس مهمه که همه چیز رو در این فایل درست وضع کرده باشید. خوب یه پروژه اندروید بسازید (نحوه انجام این کار) و روی AndroidManifest.xml کلیک کنید تا باز بشه. خوبیه ایکلیپس اینه که به شما اجازه می ده این فایل رو در حالتهای مختلفی ویرایش کنید، مثلا حالت ویرایش بصری که تو عکس هست یا اینکه مستقیما از خود فایل xml ویرایش کنید (عکس بعدی).

۲.وقتی به حالت ویرایش xml نگاه می کنید میبینید که خیلی ساده تر از حالت ویرایش بصریه و بیشتر توسعه دهنده ها معمولا حالت ویرایش xml رو بیشتر می‌پسندن، ولی خوب این حالت یه نقطه ضعف هایی هم داره، مثلا ویژگی پیشنهاد کد (code hinting) نداره و برای صوفه جویی در وقت تو این جور مواقع بهتره از ...............................

دریافت نسخه‌ی pdf این آموزش [حجم 1.56 مگابایت] ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

مشاهده تصویر متحرک ساختن یک پروژه اندروید در ایکلیپس ( لینک دانلود در ادامه مطلب )

خوب بعد از تمام مراحل اولیه ای که انجام دادیم، وقتش رسیده که یاد بگیریم چطور یه پروژه‌ی اندروید بسازیم. برای این کار برنامه ایکلیپس رو باز کنید.

۱.از منوی ایکلیپس File -> New -> Project.

بعد روی Android کلیک کنید تا زیرشاخه هاش باز بشه، بعد هم Android Application Project و Next.

خوب حالا باید مشخصات پروژه تون رو تعیین کنید.

اولین گزینه اسم برنامه است، (همون اسمی که تو play store خواهد بود و همین طور توی لیست برنامه ی گوشی)

فیلد بعدی اسم پروژه‌ایه که می‌خواید بسازید و فقط تو محیط ایکلیپس ازش استفاده می‌شه و می‌تونه همون اسم واقعی برنامه‌تون باشه.

فیلد بعدی اسم پکیج یا بسته‌ی برنامه‌تونه و package name معمولا برعکس دومین سازنده‌ی برنامه است. باید حواستون باشه که این اسم خیلی مهمه چون وقتی می‌خواید برنامه‌‌تون رو به روز رسانی کنید تنها راهی که سیستم اندروید متوجه می‌شه این آپدیت مربوط به کدوم نرم‌افزاره از همین طریقه. و باید توی این دنیای برنامه‌ها هر برنامه‌ای package name مخصوص خودش رو داشته باشه.

در قسمت بعدی باید کمترین نسخه‌ی  اندرویدی که برنامه‌تون پشتیبانی می‌کنه رو انتخاب کنید، مثلا اگه از هیچ ویژگی خاص جینجربرد استفاده نمی کنید، معقول تره که نسخه های پایین تری ازش رو انتخاب کنید تا کاربرانی که نسخه های پایین تری دارند هم بتونن از برنامتون استفاده کنن. خود گوگل هم پیشنهاد کرده API 8 رو انتخاب کنید تا تقریبا تمام گوشی‌های اندروید برنامه‌تون رو اجرا کنن.

در فیلد بعدی باید بالاترین نسخه‌ی اندروید که برنامتون می‌تونه روش کار کنه رو انتخاب کنید، مشخصه که هرچه سطحش رو بالاتر بگیرید گوشی‌های جدید هم می‌تونن از برنامه‌تون استفاده کنن، ولی باید حواستون باشه که حتما برنامه رو تو نسخه‌های دیگه هم تست کنید تا مشکلی برای کاربرها پیش نیاد.

Next رو بزنید.

گزینه ی ceate custom launcher icon اگه تیک خورده باشه یعنی اینکه همین الان که می‌خواید پروژه‌ی برنامه‌تون رو بسازید، بیاید آیکون برنامه‌تون رو هم طراحی کنید و بذارید تو برنامه.

گزینه‌ی بعدی یه فعالیت (activity) میسازه. و مشخصه که هر برنامه ای حداقل باید یه صفحه داشته باشه که همون فعالیته. پس بذارید گزینه‌ی Create Activity فعال بمونه.

گزینه‌ی بعدی برای اینه که بخواید کتابخانه‌ی اندروید بسازید.

گزینه‌ی بعدی هم اگه تیکش رو بردارید می‌تونید محل ذخیره شدن ....................................

تماشای برخط (لینک مستقیم)‌ فیلم «نمای کلی از توسعه اندروید»

اول بریم سراغ معماری اندروید :

• اندروید روی لینوکس ۲.۶ سوار شده.
• با یه ماشین مجازی به اسم دالویک (Dalvik) که مخصوص موبایل طراحی و بهینه سازی شده، کار می کنه.
• مرورگر متحدی بر پایه موتور وب کیت (Webkit) داره.
• گرافیکش با اپن‌جی‌ال ای‌اس (OpenGL ES) بهینه سازی شده.
• از پایگاه داده‌ی سیکوآل لایت (SQLite) به عنوان ساختار ذخیره سازی داده ها استفاده میکنه.

حالا خیلی سریع به نسخه های مختلف اندروید می پردازیم

• اندروید ۲.۰ \ ۲.۱ ایکلر (Eclair)
• اندروید ۲.۲ فرویو (Froyo)
• اندروید ۲.۳ جینجربرد (Gingerbread) - مخصوص موبایل
• اندروید ۳.۰ هانی کوم (HoneyComb) - مخصوص تبلت ها
• اندروید ۴.۰ آیس کریم سندویچ (IceCream Sandwich) - هم برای موبایل هم تبلت

حالا نگاهی می اندازیم به بنیاد برنامه‌های اندروید :

• برنامه‌های اندروید به زبان برنامه نویسی جاوا نوشته می‌شه.
• برنامه‌های کامپایل شده در فایل‌هایی با پسوند apk ذخیره می‌شن (apk = android package file)
• هر برنامه‌ای در سندباکس (SandBox) جداگانه‌ای اجرا میشه که از بقیه‌ی برنامه‌ها ایزوله‌اش می‌کنه و هر برنامه در پروسه‌ی لینوکسی خودش اجرا می‌شه
• هر برنامه‌ای شامل فایل‌‌های جزئی (component)، فایل‌های ظاهری (manifest) و منابع (resources) میشه.
• فایل‌های جزئی شامل :
• فعالیت (Activities)
• خدمات (Services)
• ارائه دهنده‌ی محتوا (content provider)
• گیرنده‌ی پخش (broadcast receiver)

 بیاید یه خورده در مورد همین موارد آخر بیشتر یاد بگیریم.

• فعالیت (Activities)
  • ​‎یه فعالیت کارش اینه که که یه صفحه نمایش رو با رابط کاربری (UI) نشون بده. (مثلا کاربر می خواد ایمیل هاش رو چک کنه، همون صفحه ای که لیست ایمیل هاش رو نشون می ده یه فعالیته، وقتی رو ایمیل کلیک میکنه یه فعالیت دیگه شروع میشه که باعث میشه کاربر یه صفحه‌ی دیگه رو ببینه، وقتی می خواد ایمیل بفرسته یه صفحه‌ی دیگه براش باز میشه که یه فعالیت دیگه است)
  • ‎اگثر برنامه ها از بیش از یک فعالیت استفاده می کنن.
  • ‎وقتی یک فعالیت شروع میشه، به پشته‌ی بازگشت (back stack) هل داده میشه. (push میشه) - خوب مثلا وقتی کاربر اولین صفحه‌ی یه برنامه رو باز می کنه، بعد جایی کلیک میکنه و فعالیت دیگه ای باز میشه، فعالیت قبلی متوقف میشه (داخل پشته هل داده میشه) و فعالیت جدید روی قبلی شروع به کار میکنه، وقتی کاربر دکمه بازگشت () رو میزنه، فعالیت فعلی رو متوقف می کنه (میبنده) و فعالیت قبلی رو از همون جایی که متوقف کرده بود، اجرا میکنه. (در واقع از تو پشته پاپ میکنه) -
  • ‎رابط کاربری با XML یا مستقیما از خود جاوا ساخته میشه.
  • ‎میتونید طول عمر یه فعالیت رو با توابع مختلفی زیرنظر داشته باشید، توابعی مثه ()onStart یا ()onPause. تا روند اجرای هر فعالیتی رو کنترل کنید.
     

• خدمات (Services)
  •  خدمات نقش کارهایی رو ایفا می کنن که در پشت صحنه باید انجام بشه.
  • خدمات شامل هیچ رابط کاربری‌ای نیستند.
  • برای کارهایی مثه عملیات اینترنتی (شبکه ای) یا پخش موسیقی مناسبند.
  • خدمات کاملا مستقل از جزئی که اونا رو ساخته، اجرا میشن. (مثلا اگه یه فعالیتی داشته باشیم که یه خدماتی رو اجرا کنه، اگه اون فعالیت رو ببندیم، اون خدمات هنوز در حال اجرا شدن هستن و مستقل از بقیه اجزا کار می کنن)
  • خدمات می تونن با استفاده از برنامه‌های دیگه محدود بشن، البته باید اون برنامه‌ها اجازه محدود کردن خدمات رو داشته باشن. (وقتی خدمات رو می‌سازین می تونین تعیین کنید که مثلا با هر برنامه ای میتونه این خدمت رو محدود کنه)

• ارائه دهنده‌ی محتوا (content provider)
  • کارشون ذخیره و بازیابی داده هاست و اینکه داده ها رو برای همه برنامه ها قابل دسترسی کنن.
  • تنها راه برای اشتراک گزاری داده ها بین برنامه های مختلفه (چون به طور پیش فرض، برنامه ها راهی برای اشتراک گزاری داده‌شون به برنامه‌های دیگه رو ندارن)
  • یک URI عمومی منتشر میکنه که به طور منحصر به فرد مجموعه‌ی داده‌هاش رو شامل میشه. (مثلا اگه بخوایم یه سری از اطلاعاتمون رو به صورت عمومی در اختیار بقیه‌ی برنامه‌ها قرار بدیم، اونها رو در یک «ارائه دهنده محتوا» میذاریم.)
  • این داده ها به سادگی از طریق جدول هایی به مدل پایگاه داده منتشر میشن.
  • خود اندروید شامل یه عالمه «ارائه دهنده» است، مثه رسانه‌ها، دفترتلفن و... 

• گیرنده‌ی پخش (broadcast receiver)
  • گیرنده‌ی پخش ساخته شده تا به اعلامیه‌های درون سیستمی پاسخگو باشه.
  • مثلا وقتی صفحه خاموش میشه، اندروید یه گیرنده میفرسته تا برنامه هایی که در حال اجرا هستن بفهمند که صفحه خاموش شده و برنامه رو در حالت تعلیق نگه دارن یا ببندن یا هر کار دیگه ای که باید بکنن، یا مثلا وقتی باتری داره تموم میشه و .... - پس وقتی برنامه‌ای رو می‌سازیم باید حواسمون باشه یه گوش دهنده (listener) بزاریم که اگه همچین اتفاقاتی افتاد، برنامه، یه کار خاصی رو انجام بده-
  • برنامه‌ی خود شما هم میتونه فرستادنده هایی رو بفرسته تا برنامه های دیگه بهش جواب بدن.
  • گیرنده های پخش شامل هیچ رابط کاربری ای نیستند.
  • گیرنده ها می تونن به نوار وضعیت (status bar)، اخطار (notification) بفرستن تا به کاربر هشدار بدن.

فایل های ظاهری اندروید

• هر برنامه ای باید یک فایل AndroidManifest.XML در ریشه دایرکتوریش داشته باشه.
• کار این فایل اینه که به سیستم اندروید درباره برنامه توضیحاتی رو ارائه بده.
• این فایل، اجزائی رو که در برنامه به کار می‌برید رو توصیف می کنه. (اجزا مثه فعالیت ها، خدمات، گیرنده ها و ارائه دهنده ها)
• اجازه هایی (permission)‌ که برای اجرای برنامه باید از کاربر گرفته بشه رو اعلام می کنه. (احتمالا تا حالا برنامه هایی رو دیدید که قبل از نصب از شما یه سری اجازه میگیرن برای دسترسی به قسمت های مختلف گوشی).
• این فایل، پایین ترین نسخه‌ی اندرویدی (API) که برنامه می تونه روش اجرا بشه رو اعلام می کنه.

مواردی که تا اینجا بررسی کردیم یک چکیده از توسعه اندروید بود و اگه جایی رو خوب متوجه نشدید نگران نباشید، وقتی وارد کار بشیم و تمرین کنیم حتما خوب متوجه خواهید شد.

تماشای برخط (لینک مستقیم) فیلم آماده کردن دستگاه مجازی برای توسعه

دریافت نسخه pdf این آموزش [348 کیلوبایت]

وقتی می‌خواید که نرم افزارتون رو روی دستگاه واقعی اندروید (گوشی اندرویدی) امتحان کنید، باید یه سری نکات رو رعایت کنید تا برنامتون اجرا بشه.

خوب قبل از اینکه نشونتون بدم باید بگم که سیستم عامل گوشی های اندروید،  ممکنه یه تفاوتهای کوچیکی باهم داشته باشن و خیلی کم پیش میاد  دقیقا مثه همین شبیه سازی که می‌بینید باشه، مثلا گوشی های HTC یا Motorola و ... سیستم عاملشون یه تفاوتهایی داره و دقیقا همون نسخه‌ی خام گوگل رو استفاده نمی‌کنن. ولی در کل محلی که تنظیمات (Setting) قرار می‌گیره معمولا یکیه.

۱.خوب با توجه به این توضیحات، توی گوشی اندرویدتون منو (Menu)‌ رو بزنید. بعد هم Settings.

۲.بعد هم Applications.

۳. بعد هم Development.

خوب از همه مهمتر اینه که گزینه‌ی USB Debugging فعال باشه تا وقتی با کابل گوشی رو به کامپیوتر وصل می‌کنید بتونید به راحتی نرم افزارتون رو روش امتحان کنید.

گزینه‌ی سوم یعنی Allow Mock Locations زمانی به درد میخوره که تو برنامتون از امکانات جی‌پی‌اس (مکان یاب) استفاده کرده باشید. اگه این گزینه فعال نشده باشه اجازه نمی‌ده برای تست کردن برنامتون از مکان‌های جعلی استفاده کنید. مثلا احتیاج دارید ببینید تو یه شهر دیگه اون قسمتی از برنامتون که مربوط به مکان فرد می‌شه، چطور عمل میکنه. میتونید با فعال کردن این گزینه تو شهرخودتون باشید ولی جی‌پی‌اس نشون بده یه شهر دیگه اید تا اینطوری برنامتون رو امتحان کنید.

تماشای برخط (لینک مستقیم) فیلم آموزش مراحل نصب «ابزار توسعه اندروید» ADT در ایکلیپس ( لینک دانلود در ادامه مطلب رایگان )

دریافت نسخه pdf این آموزش [3.22 مگابایت] ( لینک دانلود در ادامه مطلب رایگان )

۱.برای نصب ADT باید به این آدرس برید، که البته چون گوگل ایران رو تحریم کرده و  به IP ایرانی اجازه ورود به این سایت رو نمی‌ده. اون چیزی که لازمه از اینجا دانلود کنید رو براتون آپلود کردم (حجم ۹۸.۵ مگابایت). اگه می‌خواید از خود سایت استفاده کنید، تقریبا به انتهای صفحه برید جایی که نوشته Downloading the ADT Plugin، یه URL (آدرس اینترنتی) اونجا هست کپی‌ش کنید.

۲. به برنامه ایکلیپس برید و از منوی بالاش Help رو بزنید بعد هم Install New Software.

۳. اگه تو مرحله قبل، ADT رو به صورت zip شده دانلود کردید،  روی Add کلیک کنید، گزینه Archive رو بزنید، به آدرسی برید که فایل zip شده رو ذخیره کردید، (همون طوری که zip هست و Extract یا  UnArchive اش نکنید) فایل رو انتخاب کنید، open رو بزنید، یه اسم براش بذارید و  OK رو بزنید.

اگه هم تو مرحله قبل آدرس اینترنتی رو کپی کردید، روی Add کلیک کنید، یه اسم براش بذارید، لینک رو paste کنید و ok رو بزنید و منتظر بمونید تا لیست رو بارگزاری کنه.

۴.وقتی لیست ابزار توسعه اومد، گزینه Developer Tool رو با تمام زیر شاخه هاش انتخاب کنید (چون همه‌ش رو احتیاج داریم)‌. next بزنید. بعد یه صفحه میاد که اون چیزایی که می خواید دانلود کنید رو مرور می‌کنه Next رو بزنید.

۵. باید جواز و مدارک اونا رو قبول کنید پس I agree with terms of the license agreement رو انتخاب کنید و .....................

تماشای بر خط (لینک مستقیم) فیلم آموزش مراحل نصب ایکلیپس در ویندوز ( لینک دانلود در ادامه مطلب به صورت رایگان )

نسخه ی pdf این آموزش [2.13 مگابایت] ( لینک دانلود در ادامه مطلب به صورت رایگان )

۰.قبل از نصب ایکلیپس باید اس دی کی رو نصب کرده باشید (راهنمای نصب SDK).  ( لینک دانلود در ادامه مطلب به صورت رایگان )

۱.ایکلیپس محیطیه که برای توسعه اندروید ازش استفاده می کنید. (به جای استفاده از notepad برای نوشتن کدها و  command line برای کامپایل کردن، خیلی راحتتره که از ایکلیپس استفاده کنید) برای نصب ای‌کلیپس به سایت اصلیش (اینجا) برید و نسخه‌ی مناسب سیستمتون رو دانلود کنید. برای این کار روی دکمه ی زرد بالا سمت راست صفحه کلیک کنید.

۲.با توجه به اینکه SDK رو نصب کردید، حتما JDK روی سیستمتون نصب هست. حالا برای توسعه اندروید به یه نسخه ی ساده از ایکلیپس احتیاج داریم. پس همون اولین گزینه (Eclipse IDE for Java Developers) رو انتخاب کنید. و با توجه به سیستمتون روی یکی از موارد 32 بیتی یا 64 بیتی کلیک کنید.

۳.روی لینک کمکی که براتون آورده کلیک کنید تا دانلود شروع بشه.

۴.فایل دانلود شده یه فایل zip هست. روش دوبار کلیک کنید تا ...................

فیلم آموزش مراحل نصب ایکلیپس در مک  [دانلود فیلم][تماشای برخط (لینک مستقیم)] ( در ادامه مطلب به صورت رایگان )

دریافت نسخه pdf این آموزش ( در ادامه مطلب به صورت رایگان )

زیرنویس انگلیسی (English Subtitle) ( در ادامه مطلب به صورت رایگان )

۰.قبل از نصب ایکلیپس باید اس دی کی رو نصب کرده باشید (راهنمای نصب SDK). ( در ادامه مطلب به صورت رایگان )

۱.ایکلیپس محیطیه که برای توسعه اندروید ازش استفاده می کنید. برای نصب ای‌کلیپس به سایت اصلیش (اینجا) برید و نسخه‌ی مناسب سیستمتون رو دانلود کنید. برای این کار روی دکمه ی زرد بالا سمت راست صفحه کلیک کنید.

۲. برای توسعه اندروید به یه نسخه ی ساده از ایکلیپس احتیاج داریم. پس همون اولین گزینه (Eclipse IDE for Java Developers) رو انتخاب کنید. و با توجه به سیستمتون روی یکی از موارد 32 بیتی یا 64 بیتی کلیک کنید.

۳.روی لینک کمکی که براتون آورده کلیک کنید تا دانلود شروع بشه.

۴.وقتی دانلودش تموم شد، روش کلیک کنید تا tar فایل رو براتون باز کنه.

۵.وقتی روی برنامه کلیک می‌کنید، ازتون می‌پرسه که چه محلی رو برای ذخیره ی پروژه هاتون در نظر گرفتید؟

اگه نمی خواید هردفعه که ایکلیپس رو باز می‌کنید این سوال رو ازتون ...................................